در سال ۲۰۱۳، هیچ بزرگراه، شبکه اطلاعاتی و امیدی برای فردای بهتر وجود ندارد؛ تنها بازماندگانی پراکنده در سراسر قلمرویی که زمانی ایالات متحده نام داشت زندگی می‌کنند. در این برهوت آخرالزمانی، یک آواره مرموز همراه با یک قاطر، استعدادی در اجرای آثار شکسپیر و چیزی هنوز کشف‌نشده وارد می‌شود: قدرت زنده کردن امید در دل مردم.

مستندی دو قسمتی درباره زندگی الویس پریسلی که شامل مصاحبه‌هایی با همسر سابقش پریسیلا پریسلی، گیتاریست اسکاتی مور، دوست دوران کودکی‌اش رد وست و موسیقی‌دانانی چون تام پتی، بروس اسپرینگستین، امیلو هریس و رابی رابرتسون است.

نگاهی به ریشه‌های صحنه موسیقی تاریخی در لورل کنیون لس‌آنجلس، با تمرکز بر آثار گروه‌های موسیقی نمادینی همچون د بیردز، د بیچ بویز، بوفالو اسپرینگ‌فیلد و د ماماز اند د پاپاز.

تاریخچه استودیوی «ساند سیتی» و دستگاه ضبط غول‌پیکر آن‌ها؛ بررسی اینکه چگونه تغییرات دیجیتال به افرادی که هیچ جایگاهی در موسیقی نداشتند اجازه داد تا به ستاره تبدیل شوند. این مستند دیو گرول، درامر سابق نیروانا و عضو گروه فو فایترز را دنبال می‌کند که تلاش دارد این استودیو را به شکوه گذشته‌اش بازگرداند.

مستندی که به عمق شخصیت جف لین می‌پردازد و نشان می‌دهد که او چگونه چنین تأثیر موسیقایی عظیمی بر جهان ما گذاشته است. این داستان توسط خود این هنرمند بریتانیایی و همکاران و دوستان برجسته‌ای چون پل مک‌کارتنی، رینگو استار، تام پتی، جو والش، اولیویا و دانی هریسون، باربارا اوربیسون و اریک آیدل روایت می‌شود. این فیلم نشان می‌دهد که لین یک مرد واقعی موسیقی است که استودیوی ضبط برای او بزرگ‌ترین سازش به شمار می‌رود. این مستند با دسترسی به لین در استودیوی شخصی‌اش در ارتفاعات لس‌آنجلس، روایتی صمیمانه از یک کلاسیسیست بزرگ پاپ بریتانیایی ارائه می‌دهد؛ کسی که از زمان شروع کارش در صحنه موسیقی بیرمنگام در اوایل دهه ۶۰ مسیر منحصربه‌فردی را پیمود، از گروه آیدل ریس به گروه چند میلیون دلاری ای‌ال‌او در دهه ۷۰ رفت و سپس به عنوان یکی از اعضای کلیدی گروه ترولینگ ویلبریز در کنار باب دیلن، تام پتی، روی اوربیسون و جورج هریسون فعالیت کرد.

بهار ۱۹۸۸: جورج هریسون از جف لین، روی اوربیسن و تام پتی می‌خواهد تا یک روز را در استودیوی خانه باب دیلن در لس‌آنجلس بگذرانند. نتیجه این همکاری آهنگ «با احتیاط حمل شود» می‌شود. او از این روند آن‌قدر لذت می‌برد که هر پنج نفر آن‌ها به همراه جیم کلتنر، یک هفته از ماه مه را در خانه دیو استوارت می‌گذرانند و در آنجا روزی یک آهنگ می‌نویسند و ضبط می‌کنند تا یک آلبوم تولید کنند. ما شاهد این فرآیند خلاقانه هستیم: تلاش‌های گروهی (آهنگ «دنیای کثیف» که یک شعر حاضر و آماده است) و تلاش‌های فردی (ترانه‌های دیلن برای آهنگ «تبریک»). پتی آن‌ها را «گروهی از دوستان که از قضا در ساختن موسیقی بسیار خوب بودند» می‌نامد. این آلبوم که در ماه اکتبر منتشر شد، به فروش پلاتینیوم رسید. موزیک ویدئوی راک برای آهنگ «آخر خط» ادای احترامی به اوربیسن (۱۹۳۶-۱۹۸۸) است.